Wat een geweldige woorden staan er in Psalm 68 vers 20.
Deze woorden voelen als een warme herinnering: we worden niet aan ons lot overgelaten. Dag aan dag draagt God ons. Maar als het leven zwaar voelt, is dat soms lastig te geloven. Hoe merk je in de praktijk dat Hij je overlaadt met goedheid?
Voor mij zit het in de kleine dingen. De zon die doorbreekt na een grijze dag, een onverwacht vriendelijk berichtje, een moment van rust in de chaos. Soms lijkt het alsof ik alles zelf moet dragen, maar juist dan kom ik deze tekst tegen. Alsof God me zachtjes toefluistert: Je bent niet alleen. Ik zorg voor je, vandaag en morgen.

Misschien kunnen we deze woorden als een oefening meenemen in ons dagelijks leven. Aan het eind van de dag stilstaan bij de goede dingen, hoe klein ook. Ze opschrijven, benoemen, er een moment dankbaarheid voor voelen. Niet om de moeilijke dingen weg te stoppen, maar om te zien dat, te midden van alles, er toch steeds iets van Gods overvloed is.

Wat is het dan ook goed om in dankbaarheid over deze kleine dingen terug te gaan naar God.
In stilte met gebed, God danken voor zijn genade, Zijn overvloed die Hij gaf.
Of juist met elkaar, bij een mooi lied of zelfs de Psalm zelf. God danken en loven omdat Hij zorgt.

Gods Zegen en genade toegebeden.