Vanmorgen zat ik even stil in mijn werkkamer.

Het huis was nog stil, alleen het zachte licht van de ochtend viel door het raam.

Terwijl ik mijn koffie vasthield, merkte ik hoe snel mijn gedachten afdwaalden naar zorgen en kleine dingen die ik moest onthouden. Het raakte me opnieuw hoe nodig het is om terug te keren naar het Woord van God, naar iets dat écht blijft staan.

Psalm 119 kwam in mijn gedachten: “Uw woord is een lamp voor mijn voet en een licht op mijn pad.” Het is zo’n eenvoudig vers, maar het raakt diep. Het Woord is niet zomaar tekst, niet alleen mooie woorden op papier. Het is levengevend, betrouwbaar, en leidt ons stap voor stap. In de kleine momenten van mijn dag – een stilte, een blik op de tuin, een ademtocht – merk ik dat God er altijd bij is. Zijn Woord houdt me vast, zelfs als ik zelf onzeker ben.

Leven in waarheid voelt soms zwaar. Het vraagt dat ik mijn gedachten en gevoelens onder ogen zie, dat ik ze toets aan wat God zegt. Het vraagt geduld, want niet alles wat ik lees, dringt meteen door. Toch merk ik dat juist in die stilte, in het langzaam overdenken van Zijn woorden, mijn hart gevormd wordt. Het is een zachte, stille groei, een dagelijks terugkeren naar wat vaststaat.

Vandaag wil ik opnieuw proberen te leven in Woord en waarheid. Niet alleen lezen om te weten, maar lezen om te laten veranderen. Om Gods Woord toe te laten in mijn keuzes, mijn woorden, mijn stilte. Het geeft rust om te weten dat Zijn beloften betrouwbaar zijn, dat Zijn wegen recht zijn, en dat Zijn liefde blijft.

In Woord en waarheid mag ik wandelen. Stap voor stap, dag voor dag, met een rustig hart en het vertrouwen dat God altijd dichtbij is.