Soms zijn er van die dagen waarop alles onrustig voelt.

Niet altijd door grote gebeurtenissen. Juist de kleine dingen kunnen zich opstapelen. Een vol hoofd. Een onrustig hart. Gedachten die blijven doorgaan. Je probeert rust te vinden, maar het lijkt alsof alles in jezelf en om je heen blijft bewegen.

Dan klinkt Psalm 46 als een stil en krachtig woord:

‘God is voor ons een veilige schuilplaats,
een betrouwbare hulp in de nood.’

Wat ligt daar veel in opgesloten. De psalm zegt niet alleen dat God bescherming gééft, maar dat Hij Zelf die veilige schuilplaats is. Bij Hem is beschutting. Bij Hem is veiligheid. Bij Hem mag een mens tot rust komen, ook wanneer het leven onrustig is.

Dat raakt mij, omdat wij zo vaak eerst rust zoeken in omstandigheden. We hopen dat vrede komt wanneer iets opgelost is, wanneer zorgen minder worden, wanneer het stiller wordt in ons leven. Maar deze psalm wijst verder. Niet eerst naar een verandering van omstandigheden, maar naar God Zelf.

Een schuilplaats is er voor momenten van dreiging, vermoeidheid of angst. Je zoekt die plaats niet op omdat alles rustig is, maar juist omdat het stormt. En precies daarin ligt de troost van deze woorden. God is niet alleen dichtbij wanneer wij sterk zijn. Hij is een schuilplaats wanneer wij het niet meer weten.

De psalm noemt Hem ook een betrouwbare hulp in de nood. Dat woord betrouwbaar is kostbaar. Mensen kunnen wegvallen. Gevoelens kunnen wisselen. Onze eigen kracht kan klein blijken te zijn. Maar Gods hulp wankelt niet. Hij blijft dezelfde. Zijn trouw wordt niet minder door onze zwakheid.

Misschien voel je je vandaag moe, gespannen of innerlijk onrustig. Dan hoef je niet eerst sterk te worden voordat je tot God mag gaan. Je mag schuilen zoals je bent. Met alles wat zwaar is. Met alles wat nog geen woorden heeft.

En misschien is dat wel precies wat deze psalm ons leert:

de veiligste plaats is niet een situatie zonder storm,
maar de nabijheid van God.